Archief


 Klik hier voor de nieuwsbrief op ware grootte.

 Brief uitnodiging 10-10

 

 

 

 


 
In memoriam Mevr. Ger Smits-Smits

 
Rouwkaart Mevr Ger Smits_0001

 
Wij wensen Wim, Ron, Nicole en Pleun veel sterkte toe om dit grote verlies te verwerken.

 


 img085a 

 

 

 

 

 In memoriam Jan Baijens………,

Wie was hij?

Jan was de oudste zoon van een boerenechtpaar uit Eersel.
Het was een groot gezin met 8 kinderen. Jan had er een goede jeugd.
Hij ging na de lagere school naar kostschool in Tilburg, wat hij geen succes vond!
De MULO haalde hij zonder problemen, want hij leerde goed en graag.
Het boerenbedrijf trok hem niet; zijn hart lag bij de techniek. Zo kwam hij eerst bij Philips terecht, waar hij werkte en leerde en later bij de Luchtmacht.
Daar werkte hij 30 jaar als een zeer gewaardeerde radar en radio technicus.
Later stapte hij, uit weerzin tegen kernwapens, uit het leger.
Hij bleef zijn leven lang bezig met technologie en computers.
Op jonge leeftijd leerde hij Nelly kennen, een boerendochter uit Molenschot. Ze trouwden en gingen in Volkel wonen, bij de Vliegbasis. Ze kregen twee kinderen, Janny en Jos.
Jan was een actief lid van de Volkelse en Udense gemeenschap. Zette zich in voor het kindervakantiewerk, zijn politieke partij en de Kerk.
Later ging hij theologie studeren, verliet hij de traditionele kerk en vond onderdak bij gelijkgestemden in een alternatieve geloofsgemeenschap in Gemert, zijn tweede familie, zoals hij zei.
Jan werd jong opa en genoot daar enorm van. Hij bouwde een hechte band op met zijn vier
kleinkinderen.
Jan hield van reizen. Hij bezocht veel Europese landen, samen met Nelly. Later ging hij nog naar Israël, Rusland, Turkije en Egypte.

 

Solidariteitswerkplaats

Hier kwam hij in 2005 via zijn contacten met Mathieu van Dijk en Amy Knechten als vrijwilliger terecht. Eerst voornamelijk als deskundige op computergebied, later ook als bestuurslid in de functie van secretaris.
Die toch niet simpele functie vervulde hij nauwgezet. Steeds was de Agenda op tijd, waren de Notulen duidelijk en was de post keurig bijgehouden!
Jan kon ons ook ‘temmen’ als de discussie uitliep, afdwaalde of te verhit werd:
“Jongens, hier kan ik geen chocolade van maken!”zei hij dan.
Op Jan kon je bouwen; hij was er gewoon altijd…
Tot die ene keer…
Hij belde, om te zeggen, dat hij er niet kon zijn, vanwege dokters bezoek.
“Toch niets ernstigs hoop ik… vroeg ik.
Maar dat bleek helaas wel zo te zijn….
En plotseling was er die keiharde waarheid van begrensde tijd, voor Jan, voor Nelly, de kinderen en kleinkinderen en voor ons, zijn vrienden en collega’s.
Jan heeft zijn ziekte node geaccepteerd; hij gaf het niet zo maar op!
Samen met de artsen is hij de strijd aangegaan, gesteund door zijn vrouw en kinderen.
Het heeft veel fysieke en mentale pijn gekost. Er waren gelukkig ook nog iets betere periodes, waarvan hij samen met zijn dierbaren kon genieten.

Hij werkte nog mee aan ons Jaarverslag van 2014 en woonde in December nog een vergadering bij….zijn laatste.
Op 9 Maart 2015 kreeg ik vlak voor onze bestuursvergadering weer een telefoontje…
Nu van Nelly Baijens, die mij vertelde dat Jan die nacht was overleden.
Op 13 Maart namen we tijdens een mooie dienst in gemeenschapshuis De Schakel in Volkel afscheid van Jan.

Dank je wel Jan, voor jouw inzet, jouw collegialiteit, jouw vriendschap.
Maar vooral voor wie je was!

Nelly, kinderen en kleinkinderen sterkte op jullie verdere weg zonder man, pappa en opa!


De vrijwilligerspenning van de gemeente Uden voor:
Mathieu van Dijk

weekblad